พอดีประจำเดือนมา
ปวดท้องมาก เกือบจับไข้แต่ก็กินยาทัน
ทั้งวันก็มีครูอาจารย์เพื่ิอนพี่น้องญาติๆมาอวยพรวันเกิด
โดยไร้วี่แววของคนที่เราตั้งหน้าตั้งตาคอย
เราเองก็ไม่ได้ส่งข้อความอะไรไปหาเขาเลย
คือ...กำลังคิดจะตัดใจ
พอเราตัดสินใจลงรูป I turned 22!
เรตติ้งก็โอเคอยู่ มีคนมาไลค์ตลอด
เราก็นั่งเล่นเนต เช็คเขา เขาออนไลน์นานมาก
คือออนเหมือนเช็คหน้าฟี้ดมั้ง
เขาน่าจะรู้แล้วล่ะว่าเป็นวันเกิดเรา
คือเราก็นอยด์มากนะ คือน่าจะรู้ว่าเป็นวันเกิดเรา
จะอวยพรหน่อยก็ไม่ได้หรอ
เราก็เหวี่ยงในทวิต เหวี่ยงๆๆๆ
อารมณ์บูดมาก
คือจะส่งอะไรไปก็ไม่ได้
แล้วก็เกิดเรื่องสะพรึงขึ้น (!)
เมื่อเขามากดไลค์รูปที่ลงไป
SWYM NOK !!! Σ（・□・；）
ทำอะไรไม่ถูก
รู้แต่ว่าดีใจมาก panic, freakin out มาหมดทุกความตระหนก
แสดงว่าเขาแคร์นะ ใช่มั้ย (?)
คือคนอย่างซาวายามะ ถ้าไม่แคร์คงไม่ไลค์ป้ะ(คิดเข้าข้างตัวเองไว้ก่อน)
เขาไลค์ล่าสุดคือรูปหมี่เย็นเมื่อต้นเดือน แล้วก็โนคอนแทคใดๆหลังจากนั้น
รูปที่เราลงไปก็ค่อนข้างชิค เซ็กซี่ โชว์ของ (บ้า!)
การเปลี่ยนแปลงตัวเอง ใส่เดรสแต่งหน้าเบาๆ
ก็เวิร์คเหมือนกันนะ
พอเขาไลค์เรียบร้อย ก็ลืมเช็คเวลาไว้(แง้)
มัวแต่สะพรึง 555
หลังจากนั้นก็ใจชื่นขึ้น รู้สึกมั่นใจมากขึ้น
เหมือนเขาแคร์เรา กรี๊ดดดดดดด!
เราก็เป่าเค้ก >()< ฟู่ววๆๆๆ
แม่น่ารักใส่ใจที่สุดในโลก
ซื้อเค้กก้อนเล็กๆ มาให้ （≧∇≦）
แถมยังร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ธเดย์ให้
เรากินไม่ค่อยได้ ปวดท้อง
แล้วเราก็ตัดเค้กส่วนที่เป็นชื่อเราแล้วถ่ายรูปไป
ตั้งใจว่าจะส่งไปให้เขา
-////- เข้าสู่โหมดไฮสคูลเกิร์ลอีกครั้ง
ใจเต้นรัวกับแผนการที่คิดไว้
พอเสร็จศัพท์ ก็แต่งภาพใสๆ
แล้วก็ส่งไป
'This piece is for you.
Look, there's my name on jelly.
＼(^o^)／
どうぞ
โอยเขินค่า เขาออฟไลน์ไป 10 นาทีและ
ห้าทุ่มกว่าๆ ของที่นู่นและ
มีความรู้สึกว่าเขาจะเข้านอนแล้วนะ
ส่งไป ก็ค้างหน้าจอเมสเสจไว้
แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น
SWYM NOK typing....
ㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠ
คือเป็นโมเม้นต์ที่ตื้นตันมากอ่ะ
พิมพ์นานมากกก ลุ้นตัวเกร็งว่าเขาจะพิมพ์อะไรมา ใช้เวลานานขนาดนั้น
ประมาณเกือบสี่นาที
คือเราก็เตรียมใจแล้วล่ะ
กับคำว่า Happy Birthday ตามมารยาท
และแล้ววินาทีที่เรารอคอยก็มาถึง
ข้อความเด้ง
Happy birthday!! (＊≧□≦＊)
แล้วก็ออฟไลน์ไปเลย
ไม่รอดูคำขอบคุณจากเราเล้ย ให้ตายสิ
(￣^￣)ゞ
เขาก็คงไปเข้านอนและละ
แต่เขาก็พลาด.. 555
เพราะมันทำให้เรารู้พิกัดที่อยู่เขา
อยู่เมมุโระ
มีบ้านสามหลังที่คาดว่าจะเป็นบ้านเขา
น่าอยู่ทั้งนั้นน
คืนนี้ ตกกลางคืนก็ฝันถึงเขา
สงสัยหมกมุ่นมากไปหน่อย เลยฝันถึง
แต่ฝันแบบเบลอ จำได้แต่พาร์ทที่เขาพูดญี่ปุ่นรัวใส่เราสองประโยคยาวๆ
แต่ ได้ฝันถึงเขาก็ดีใจและ
แม้ว่าอยากจะฝันอย่างครั้งแรกก็ตาม
สงสัยต้องอ่าน Fifty Shades ก่อนนอน ถึงจะฝันแบบนั้นได้อีก
วันนี้ 25.05.2013
เราก็เช็คดูว่าเขาอ่านข้อความเรามั้ย
ปรากฏว่าจนกระทั่งตอนนี้ ยังไม่อ่านเลย
เง้อออ ไม่อยากอ่านแล้วหรอ กลัวเราจะบอกรักหรือไง คนบ้า (ｰ ｰ;)
แค่นี้ต้องให้บอก ไม่รู้อีกหรอ ฮึ!
นั่นก็ทึ่มเกินและ
หลังจากนี้ละ เราจะทำยังไงต่อไป
จะกลับไปสู่กิจกรรมเดิมๆ
ที่คอยส่งข้อความให้เขาอ่านเล่นอีกมั้ย
:) ก็ส่งเท่าที่อยากส่งเนอะ!
อะไรที่พอจะทำได้ก็ทำไป อย่าได้ขาด
ถึงจะไม่ได้เป็นแฟน
เป็นเพื่อนกันก็ยังดี
หาเพื่อนที่ญี่ปุ่นไว้เยอะๆ เวลาไปเที่ยวจะได้ชิคๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น