หรือว่าหลายวัน (!)
5555 ไม่ได้นับเลย แต่รู้ว่าไม่ได้อัพอะไรเลย
หลังจากเรากลับมาจากบ้านย่า คือ 27.04.13
เราก็ไม่ได้ส่งข้อความไปหาเขาเลย ตั้งแต่วันเกิด
เพราะคิดว่าเเค่เขาแฮปมามันก็มากเกินพอแล้ว
...
เราตั้งตารอคอยวันที่ 29 Showa Day
วันแรกของ Golden Week ที่ญี่ปุ่น
และแล้ววันนั้นก็มาถึง เราก็ส่งไปว่า Happy Showa Day
และเช็คการออนไลน์เขาตลอด
ปรากฏว่าไม่เหมือนกับทุกวัน คือเขาจะออนไลน์ถี่ๆ วอบๆ แวบๆ
วันนี้คือ หายไปเลย 7 ชม.
เราคิดว่า เขาน่าจะนอนทั้งวัน เพราะหยุดคราวที่แล้ว เขาก็นอนทั้งวันเหมือนกัน
ตอนบ่ายๆของเขา เราก็ส่งไปบอกว่า แฮปปี้โชวะเดย์นะ
เขาใช้เวลากว่าจะอ่านข้อความเราถึง 1 ชม.กว่าๆ ก็ไม่อะไร วันพักผ่อนเขาอะเนอะ
แต่ไม่รู้สิ ...
มันเฟลอ้ะ คือวันหยุดแล้ว เขาก็ไม่เริ่มชวนเราคุยใช่มั้ยอ้ะ
คือรู้แหละว่าเขาขี้อาย+คนญีปุ่น+บุคลิกส่วนตัวที่ไม่ชวนใครคุยก่อน
หรืออะไรก็ตาม
มันทำให้เรา Hopeless และคิดอย่างจริงจังว่า
เราควรตัดใจได้แล้วนะ เลิกเพ้อฝันสักที
ได้จับมือกับเพื่อนสนิทว่าเราจะเลิกพร่ำเพ้อแล้ว
แต่เอาจริงๆ นะ ความรู้สึกมันไม่ได้พูดปั๊บตัดได้เลย
คือเราส่งข้อความหาเขาเกือบทุกวันอ้ะ ทำมาเป็นเดือนๆ
แล้วจู่ๆ แอคทิวิตี้นี้มันหายไป...มันก็โหวงๆ แต่ก็ต้องทำใจ
เพราะว่าเขาไม่ใช่ของเรา และไม่มีทางที่จะใช่ได้ แม้จะพยายามมากแค่ไหน
ยิ่งพิมพ์ยิ่งเศร้า...
เมื่อวานมีเรื่อง Distract เยอะ แต่ก็คิดถึงเขาตลอดเวลานะ เเวบเข้ามาในหัวตลอดเลย
อยากจะเล่าเรื่องเราให้เขาฟังเหมือนเดิม...
แต่ก็คิดมากอีกแหละ ว่า..เขาจะจำมั้ย? จะสนใจหรือ? หรือแค่อ่านพอเป็นมารยาทพอ?
ทุกอย่างมันก็เพราะ "มารยาท" :(
เพราะอย่างนี้เลยต้องถอย
คนเราถ้ามีใจให้กันบ้าง ก็ต้องมีอินเทอแรคกกลับมามั่งใช่มั้ยล่ะ
เราเป็นฝ่ายให้ใจเราไปฝ่ายเดียวเลย
แล้วพอมาวันนี้ 010513 วันแรงงานค่ะ
ตารางการออนไลน์เขากลับไปเป็นเหมือนเดิม เหมือนตอนทำงาน
เอ๊ะ! ช่วงโกลเด้นวีคนี่เขาไม่ได้หยุดเหมือนชาวบ้านหรอกหรือ??
อาจจะบ้างานตลอด..ก็เป็นได้
ไอซ์ฮอกกี้คงเป็นที่ 1 ในชีวิตของเขา การเป็น Ref อาจจะเป็นเป้าหมายสูงสุดในชีวิตเขาก็ได้
เขาเองก็เป็น Assist ในทีม ซึ่งฟังจากกูรูแล้ว ต้องเก่งมาก
และอีกอย่างญี่ปุ่นกับเกาหลี ฝีมืออย่างเทพ
ก็คงต้องเก่งพอตัวอะนะมาเป็นไลน์แมนได้
มันก็มีหลายเเวบนะ
ที่คิดไปว่า...
เขาเอง...อาจจะคิดถึงเรา...บ้าง
เอ้า! ก็ชะนีคนนี้เคยส่งข้อความหาเราทุกวันนี่นา ทำไมวันนี้หายไป
แต่ก็เคยห่างกันไปพักนึงแล้วตอนช่วงสงกรานต์ อันนั้นสี่วัน
แล้วก็มีก่อนหน้านี้ที่ไปเที่ยวบ้านย่า อันนั้นก็สี่วันเหมือนกัน
คราวนี้เราจะหายไปเลยยย พอกันที
มันต้องมีคิดถึงบ้างแหละ ให้ใจไปซะขนาดนั้น
...
คนๆ นี้อาจจะไม่ใช่สำหรับเรา และเราก็อาจจะ(แน่นอนล่ะ)ไม่ใช่สำหรับเขา
สักวันต้องมีวันของเรา คนของเรา(คาถาปลุกใจคนโสด)
!!
อยู่อย่างมีความหวัง
แม้จะเคยหวัง สร้างโอกาสด้วยตัวเองแล้วไม่ปประสบผลสำเร็จก็ตาม
:)
ตอนนี้อยู่ในโปรเกสตัดใจ
ขอให้ผ่านไปได้ด้วยดีด้วยเถอะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น