ตามชื่อหัวข้อเลย
จนกระทั่งวันนี้(ผ่านไปแล้ว 9 วัน ที่ไม่ได้ส่งข้อความไปหา 'เขา')
มันทำให้เราคิดอะไรได้หลายๆ อย่าง
ไม่ใช่เพียงแค่
"ชอบเขามาก" "อยากได้เขามาเป็นแฟน"
"รักข้ามแดนมันมีอยู่จริง" "ระยะทางไม่ใช่ปัญหา"
"คิดว่ารักครั้งนี้จะเป็นไปได้" "เขาต้องมีใจให้ชั้นบ้างล่ะน่า"
บลา บลา บลาา คิดไปก็ pathetic หัวใจตัวเอง
เขาเองก็ไม่ได้จัดอยู่ในพวกหน้าตาห่วย
หน้าตาโดยรวมก็ดูดี สูงโปร่ง(ก้นแฟ่บ) 555 อะไร กันคิ้ว ขนตางอน
หน้าตาโดยรวมคือไม่ได้ดูแย่ แถมยังเป็นกรรมการระดับประเทศอีก
ฝีมือน่าจะเทพไม่เบาเพราะเป็นตัวส่งของทีม - ,, - ไม่ได้เข้าข้างกันเล้ยให้ตาย
บ้านก็น่าจะมีฐานะพอสมควร (Assume เอาเองจากที่ไปเจาะลึกดูพิกัดที่เขา
ตอบข้อความกลับมา) ทั้งสองที่ ทั้งที่ฟาร์มแล้วก็ที่บ้าน
นอกเรื่อง: แต่เราก็แอบคิดเล็กๆ ว่ากับคนอื่นเขาจะ
เงียบเฉียบ พูดน้อยอย่างนี้ด้วยมั้ย
เพราะเพื่อนเขาแต่ละคนดูเฮฮาปาร์ตี้มาก
สมมติฐาน ที่ทำให้"เรากับเขา"เป็นไปไม่ได้มีดังนี้
เราเป็นคนต่างชาติ
(ไทยด้วยค่ะ แหม่! หญิงไทยในสายตาชาวโลกเป็นอย่างไรก็รู้กันค่ะ)
อายุน้อยกว่าเขา 4 ปี
(เขา 26 เรา 22 ระยะห่างมันมากไปไหมหว่า??ก็ไม่มาก แต่ถ้าเขาชอบคนรุ่นเดียวกันก็อีกเรื่องนึง)
เราไม่ใช่สเปคเขา
(อันนี้สำคัญเลย! เรื่องมันไม่เดินก็เพราะนี่แหละ 555)
เขาเป็นพวกชาตินิยม
(รักใครก็ต้องรักในประเทศซี่ สาวๆ มีให้เลือกเยอะแยะ)
มีนางในดวงใจแล้ว
(แค่เพียงแอบรักหรือยังจีบเขาไม่ติดเท่านั้นเอง
ตอนเราเจอเขาที่งาน 2013 IIHF CCOA เขาคงมีใครที่แอบชอบอยู่แล้ว)
การชอบชาวต่างชาติเป็นเรื่องที่คนในครอบครัวไม่ยอมรับ
(อันนี้ก็น่าคิดนะ เราก็ไม่รู้อยู่ดีตื้นลึกหนาบางครอบครัวเขาเป็นยังไง)
ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่คิดเรื่องแต่งงานหรือคิดจะหาแฟน
(โฮฮ TT อันนี้ต้องติดโผค่ะ เพราะว่าเขาจริงจังกับงานมากมาย สไตล์ญี่ปุ่นแท้ดั้งเดิม ออริจิ)
พอจะส่งข้อความไป
มันชอบฉุกคิดอะไรขึ้นมามากมาย
ว่าเราพร้อมที่จะรับ "ความเฉยชา" เหล่านั้นได้หรือ
"ความเป็นไปได้" ที่เราเพ้อฝันไว้มันจะเกิดขึ้นได้จริงหรือ
(แล้วไม่ใช่แค่คิดมากไง มันมีอะไรหลายๆ อย่างต้องทำขึ้นมาด้วย
แทรกกันมามากมาย งานบ้าน งานของแม่ งานสอนของเราเอง โอยย จิบ้า)
เเรกเริ่มเลยนะที่เราตั้งใจจะจีบเขา
เพราะเราอ่านจากหลายๆ ที่(บนอินเทอเนต)
แล้วมันออกมาเป็นเสียงเดียวกันว่า
ผู้ชายญี่ปุ่นไม่จีบใคร เราต้องเป็นฝ่ายจีบ(ญ ญี่ปุ่นเขาไม่แคร์เรื่องนี้อ่ะ)
เขาไม่ไว้ใจคนต่างชาติ ดังนั้นเราก็ต้องพยายามมากกว่าสิบเท่า(เฮือก แค่เรื่องการสื่อสารก็ปลวกและค่ะ)
เราคิดว่า เราส่งข้อความไปหาเป็นกิจวัตรเนี่ย จะทำให้เขาเห็นอะไรในตัวเรา
เรียกว่าแอ๊บใส่ยังจะง่ายกว่า 55 แต่เราก็เป็นตัวเองนะ
บอกความรู้สึกของเราไปเกือบหมด
(คาดหวังว่า เวลาเขาเห็นข้อความเราคงจะยิ้ม)
คิดไป...ว่าคงมีเราคนเดียวที่ส่งข้อความ Stupid แบบนี้ไปหาเขา
แล้วยังถามเองตอบเองด้วยนะ
พอดีกัน!
แต่ก็นะ...ถึงจะตั้งปย.คำถามไปก็คง No answer มาเหมือนเดิม
แล้วแบบนี้ เขาเรียกว่ามี Interaction กันไม๊ ถามหน่อย
การ Compose ข้อความไปหาเขาเป็นอะไรที่ยากมากกก
จะไม่ให้ดูเกินไป ดูหลงรักเขามากไป(แหม่ แค่นี้ยัง Pathetic ไม่พอ)
เราเป็นคนที่คาดหวังอะไรมากเกินไปไง
แต่ถ้าจะแบบปล่อยวางเลย
คือส่งแหลกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แบบไม่ต้องแคร์ เพราะยังไงก็ไม่ได้เจอหน้ากันอยู่แล้ว
ขจัดความอาย(แต่แบบ หน้าบางไง! - -' ไม่กล้าขอความรัก กลัวหน้าแตก กลัวแบบ
จะไม่ได้เป็นเพื่อนกัน ใช่และ กลัวเสียความเป็นเพื่อน)
เพราะแบบยังไงก็ต้องเห็นกันในเฟสบุคอยู่ดี แม้! -- ' จะเป็นไปได้น้อยมากที่เขาจะรู้ภาษาของเรา
นี่ก็ปัญหาเหมือนกันนะ เราใช้ภาษาไทยตลอด
หรือไม่ก็อิ๊ง
อ่ะแหม่! ใช้ญี่ปุ่นก็รู้สิ! -3- ว่าเรามีใจให้เขาขนาดหนัก
เขาจะคิดว่าชั้นป๊อบหรือเปล่านะ โชว์เซ็กซี่(วันเกิด) นู่นนี่นั่น(แต่ชั้นไม่ได้สวยนะ)
กลัวเขาจะคิดว่าเราชอบผู้ชายหลายคน จีบหลายคน ไม่ใช่แค่จีบเขาคนเดียว
แล้วชั้นก็เคยมีอาการบ้าผู้ชายตอนเป็นอาสาด้วย แอร๊กก ><' ถือกล้องเดินตามเทอรี่
มันเป็นความผิดชั้นเองค่ะ
แต่ชั้นทำอย่างนั้นกับคุณไม่ได้เข้าใจม๊ายย คุณเป็นกรรมการนะ
โอยย แล้วเรื่องที่ดอนนี่ดึงเราไปกอดอีกอ้ะ คงไม่ได้บังเอิญมาเห็นพอดีนะ ตายละ!
หรือคิดว่าชั้นเป็นเลสไปแล้ว ตายห่า ถ้าติดตามโพสกับดูอินโฟชั้นดีๆ ชั้นก้เข้าค่ายไบเซ็กช่วลค่ะ
คือนี่มันตัวชั้นอ้ะ ทำไมชั้นจะเป็นไบไม่ได้ล่ะ(นี่ปัญหาที่ตัวเองก็เคลียร์ไม่ได้เหมือนกัน)
ถ้าเขาคิดบ้าง - 0 - ก็คงจะดีค่ะ!
คือเขาก็คงแบบ ...เอ่อะ ผญคนนี้ส่งมาอยู่ได้
ทั้งๆ ที่เราไม่ได้ตอบไป แม่งจี้ดีหว่ะ
จะฝึกภาษาด้วยก็ไม่ได้ เพราะเราพิมพ์ไปข้างเดียว
โอยยย ..มันเหมือนคุยกับกำแพงจริงๆนะ
ถามเองตอบเอง
เพ้อเข้าขั้นจริงๆ แต่มันก็เป็นสิ่งที่เราเลือกป้ะ
อยากจะรู้ว่าในสายตาผู้ชายเราดูเป็นยังไง
แต่แบบถามผู้ชายแท้ๆ ยังไงก็ไม่ได้คำตอบหรอก
เพราะว่า.. - -' แต่ละคนมีความแตกต่างกันไป แล้วก็ไม่ค่อยใส่ใจอะไรกันด้วย
ถ้าชั้นถามออสเบิทกับเจคนี่ก็คงกลายเป็นอะไรที่ประหลาดไปเลย
เราคาดหวังให้เขารักเราตอบ
...เราคาดหวังมากเกินไป...
เรื่องราวก็ดูเป็นไปไม่ได้มากเกินไป
เพื่อนเตือนตั้งแต่แรกแล้วว่าเซ้นส์มันต่างกัน
เขาคงไม่ปรับตัวเข้าหาเราแน่ๆ
TT TT ถ้าอย่างนั้นก็สมควรจะเลิกใช่มั้ย
นี่แค่เดือนกว่าๆ เองนะ
ป่านนี้เขาคงดีใจแล้วล่ะ ว่าในที่สุดอีนี่ก็ตัดใจได้ซะที
His plan works!
ไม่อยากให้เขาสมใจอ้ะ
แต่ถ้าดื้อด้านทำต่อไป..ก็นะ
ย้อนกลับไปคิดดีๆ
มันสมควรมั้ยที่เราจะรักเขา จะดูใจง่ายเกินไปมั้ย
เจอกันแค่นิดเดียวก็จีบ
จีบเพราะว่าชอบหนุ่มญี่ปุ่น รู้ภาษาญี่ปุ่น(บ้าง)
เขาจะเคยคบใครมาก่อนบ้างหรือเปล่านะ
มีแฟนตอนม.ปลายอะไรงี้ O_o จะเป็นพวก Picky หรือเปล่าก็ไม่รู้
เขาอาจจะชอบสาวๆในทีมหรือไม่ก็ครูสอนฟิกเกอร์สวยๆ รอบตัวเขา
เราไม่รู้ความเป็นไปของเขานี่นะ
ได้แต่ตามืดบอด
...
เศร้าจัง
Because it seems that I lack of possibility to make him love me.
That makes me so sad.
I can't see the way that can make him cross the line to feel the same with me.
Just wanna know
Can he love?
Have he ever been loved before?
Why his personality is so weird?
- -' Is he addicted to solitude?
How can I break that cold wall?
Any possibility that I can rely on?
ก็ไม่เคยรักใครแบบจริงๆ จังๆ มาก่อนเหมือนกัน
ไม่รู้ว่านี่เป็นแค่ภาพลวงที่เราสร้างขึ้นเอง
หรือเป็นความรู้สึกของเราจริงๆกันแน่
รู้แต่ว่าอยากได้ใจเขา
อยากเอาชนะใจ
อยากจะลองดู
คิดว่าจะง่าย
ที่ไหนได้
มัน.ยาก.มาก.
ถึงจะไม่อยากท้อแท้ ถอยหลังให้เห็น แต่ก็ไม่ได้อยู่ดี
เวลาคงจะทำให้เราตัดสินใจอะไรได้ดีขึ้น :)
ผู้ชายไม่ได้มีคนเดียวในโลกเสียหน่อย
(ถึงแม้คนที่เราชอบจะมีคนเดียวก็ตาม)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น