ไม่รู้ทำไมถึงเป็นคนแบบนี้
ทำไมถึงยังมีความหวังในตัวเขาอีก
ทั้งๆ ที่เขาก็ไม่ได้แสดงออกมาให้เรารู้เลยว่า
เขารำคาญ หรือ เขาชอบ
;______;
ผิดที่เราพิมพ์ดักตัวเองไว้ว่า
ชั้นแค่อยากจะพิมพ์หาคุณ คุณอ่านชั้นก็พอใจแล้ว
เหมือนตัวเองเป็น submissive/slave for u เบาๆ
ก็หวังว่าเขาจะคิดถึงเรา...บ้าง
แค่เสี้ยววินาทีที่เปิดเฟสบุคก็ยังดี
>>ว่าทำไมเธอถึงไม่ส่งข้อความหาเรากันนะ
ทั้งๆ ที่เธอบอกไว้ตั้งแต่แรกแล้วว่า
จะส่งข้อความหาเราทุกวัน
ทำไมเธอไม่ส่งข้อความมาอีกทั้งๆที่เธอก็เล่นเฟสตลอด
<<
เราจะต้องกลายเป็นผู้หญิงที่แย่มากแน่ๆเลย
เหมือนไม่รักษาสัญญา
แต่ก็นะ..เป็นสัญญาข้างเดียว
เขาอาจจะรับรู้ แต่ก็คงไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก
เเรกๆ อาจจะทำใจยากหน่อย
ต้องปล่อยให้เวลา..รักษา
ข้างล่่างนี่เป็นข้อความที่เราไม่กล้าส่ง
ถึงอยากจะส่งไปบอกเขาแค่ไหนก็ตาม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น