** ก่อนอื่นต้องเท้าความ
ว่าเพื่อนที่เคยร่วมอุดมการณ์ปิ๊งรักหนุ่มไอซ์ฮอกกี้
ก็เริ่มล่าถอยกันไปแล้ว
เลยต้องกลับมาถามตัวเองว่า
"ถึงเวลาของเราหรือยัง?"
"ยังจะดิ้นรนพยายามต่อไปมั้ย?"
อีกสามวันก็จะถึงวันเกิดเราแล้ว
วันเกิดที่ทุกปีมีแต่ความเรียบง่าย
มี"ครอบครัว" :)
ได้อยู่กับคนที่ทำให้เราเกิดมา ก็ทำให้"วันเกิด"กลายเป็น "วันพิเศษ"
เข้าเรื่องเลยละกัน
ชีวิตช่วงนี้รู้สึกว่าจะเอาความรู้สึกไปพัวพันกับผู้ชายคนหนึ่งมากเกินไป
เวลาเราคลั่งอะไร มันจะแบบ "คลั่ง" เลยอ่ะ
คือถ้าเลิก ก็เลิกเลยนะ แล้วก็จะ ลืมไปเลย
เลยคิดว่า หลังวันเกิด ถ้าเขาไม่มาแฮปปี้เบิร์ธเดย์หรืออะไรเลย
ก็จะหยุดทุกอย่างแล้ว
จะมุ่งจะโฟกัสไปที่อ่านหนังสือเพื่อสอบอย่างเดียวเลย
แล้วก็จะหางานพิเศษทำ(อันนี้แค่พูดลอยๆนะ)
แม่บอกว่า ไม่เห็นเป็นไรเลยที่เราจะไม่มีเงินเดือน แม่ไม่เดือนร้อน
ที่ลูกเป็นกาฝาก แม่มีเงิน ไม่เห็นต้องแคร์
คือว่า แม่มั่นมากก เราก็เหมือนโดนสปอยล์
แล้วเริ่มรู้สึกว่า เราเป็นคนเหลาะเเหละ ไม่เอาไหน
แต่ก็อย่างที่บอก เราไม่อยากเดินตามเส้นทาง
"อ่านหนังสือหนักแทบตาย เพื่อที่จะมาเรียนในห้องสี่เหลี่ยม
ตั้งใจเรียนกันแทบตายเพื่อที่จะจบมาแล้วก็ทำงานในห้องสี่เหลี่ยม"
เราไม่ค่อยอยากตามแพทเทิร์นนั้น(ในเวลานี้)
เดี๋ยวเวลานั้นมันก็มาถึงเองแหละ ไม่อยากจะ Rush ตัวเองเพื่อนไปเจอมัน
เอ้าา นอกเรื่องไปใหญ่และ 555
ประเด็นคือ
ต้องไม่หวั่นไหว ความมั่นใจของเราต้องไม่คลอนแคลน
คือถ้าแรงมากๆ จะลบ Message ทั้งหมดที่เราเคยส่งไปให้เขาเลย
หืมม? บล๊อกเขาด้วยเลยดีมั้ยย ฮ่าๆๆๆ แค่อิกนอร์ก็พอมั้งง
นั่นแหละ ขอให้ทำให้ได้ T^T แม้ว่ายากขนาดไหน
แต่การเปลี่ยนแปลงจะนำมาซึ่งสิ่งที่ดีเสมอ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น