วันพฤหัสบดีที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2556

Fallen & Broken

สืบเนื่องจากที่เราได้ไปเป็น Volunteer สำหรับการแข่งขัน 2013 IIHF CHALLENGE CUP OF ASIA

คือช่วงที่ไปเรารู้สึกว่าเป็นช่วงเวลาที่ดีมากๆ

ได้อยู่ในโลกที่เราไม่เคยรู้จักหรือแม้แต่จะคิดถึงมาก่อน

ทุกอย่างใหม่หมด

ได้พบได้เจอได้รู้จักคนในแวดวงนี้หลายคน

เรียกได้ว่า "เปิด โลก ใหม่" อย่างแท้จริง


ตอนแรกก็ปลื้มนักกีฬานะ ทั้งจากทีมฮ่องกง มาเก๊า หรือแม้กระทั่งในทีมตัวเอง

แต่ไปๆ มาๆ กลับมาแอบชอบ Linesman เสียได้

ตอนแรกชอบ CHI HONGDA แหม่ แต่คู่แข่งเยอะเหลือเกิน ปัญหาก็เยอะ

ปวดหัวมากเมื่อชอบคนนี้ เราก็หันเหไปชอบกรรมการญี่ปุ่นที่ไม่คิดว่าจะมีใครชอบ

โอเค การรวบรวมความกล้าในการทักทายครั้งแรก

คือเขามาช่วยเปิดประตู Penalty อ๊ากก แต่จำไม่ได้อ่ะว่าเป็นแมทซ์ของอะไรกับอะไร

ทักทายครั้งแรกน่ะหรอ... - -' จะเรียกได้ว่าประสบความสำเร็จดีมั้ยนะ?

คือถามเขาไปว่า 日本人ですか?ฟังดูปัญญาอ่อนมากเลยล่ะ

แต่แหม..ก็ไม่รู้จะทักว่ายังไงนี่นา

ไปต่อไม่ถูก เลยถามว่า お名前は? อันนี้ยิ่งแล้วใหญ่ แทนที่เขาจะตอบ

เขากลับชูป้ายชื่อของเขาออกมาแล้วให้เราอ่าน โอเค! นายคนนี้ จะไม่พูดกับเราสินะ

โอเค เราก็ よろしく おねがいします。 ไป เขาก็ตอบกลับเป็นมารยาท

จบ! สำหรับ Interaction ครั้งแรกของเรา

ไม่คิดว่าจะได้คุยได้อะไรอีก

เจอเขาก็ยิ้มให้ เรามันยิ้มเก่งอยู่แล้วนี่!


วันนั้น..จำได้ว่ากะทิโดนไล่ออกมาจากกรง พระเจ้า เราก็ไปนั่งกับน้อง

ซึ่งอยู่คนละฝั่งกับแมคโดนัล

คุณซาวายามะกำลังเดินกลับไปโรงแรม ฮึบ รวบรวมความกล้า ขจัดความอาย


"さわやまさん! またあした!" + โบกมือให้

เขาก็ยิ้มกลับและโบกมือให้แบบเหนียมๆ แล้วพูดว่า "Bye Bye"

โอเค...หลังจากนั้นก็เริ่มรู้สึกดีมากขึ้น

ก็เริ่มทักทาย

รู้สึกดีใจที่ตัวเองเรียนวิชาโทภาษาญี่ปุ่น

แม้จะได้พูดแค่ว่า こんにちわ!またあした!หรือแค่ 笑う ให้เขาก็ยังดี

มีวันนึง น่าจะเป็นวันที่ 24 มีนาคม เขาออกมาถ่ายรูปกับป้ายหน้าเดอะริงค์

เขาใส่ชุดสูท ดูดีมากก (เข้าข้างมากเกินไปหรือเปล่า) เห็นอยู่ทุกวันแหละ

พวกกรรมการดูดีทั้งนั้นทั้งในชุดสูทและชุดกรรมการ(แม้กระทั่งชุดธรรมดา)

พอเขาถ่ายรูปกับป้ายเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาก็โดนคนอื่นขอถ่ายรูปด้วย

หว่ายย ไม่ได้นะ เราก็อยากถ่ายบ้าง พอเขาเดินออกมาจากฉาก เราก็พูดเลย

さわやまさん!いっしょうに! เขาก็รู้โดยทันทีว่าผู้หญิงบ้าคนนี้ต้องการอะไร

はい、はい。พร้อมยิ้มอายๆ ของเขา โอเค

ขอบอกว่าเกร็งมาก รูปแรกที่ได้ถ่ายด้วยกัน ><' อดยิ้มแก้มปริไม่ได้

เราก็ ありがとうございます。เขาไป

หลังจากนั้นก็ได้แค่ยิ้มให้ ไม่กล้าทำอะไรมากกว่านี้

งานเราก็ยุ่งๆ นะ อยู่ในกรงตลอด มีความสุขทุกครั้งเวลานักกีฬาที่เราชอบโดน Penalty

5555 เข้ามาอยู่ในกรงกับพี่ซะดีๆ ตลกดี ชอบใคร คนนั้นโดนเอาเข้ากรงหมด

ทั้งจัสติน ทั้ง เทอร์รี่ พวกนี้เป็นอะไรกับกรงขังมากป้ะ มากันอยู่ได้ ตามคาด!

และต้องเป็นตอนที่เราอยู่ในกรงด้วยนะ ฮ่าๆๆๆๆๆ จด Score กับ Playerไปซะ!

ความสุขอีกอย่างก็คือพวกกรรมการมาเปิดประตูด้วยเนี่ยแหละ ฟินแลนด์ชัดๆ

อีกอย่างนะ เราเป็นเจ้าแห่งการให้ลูกอมละ ハイチュウ ยี่ห้อในตำนาน

กินแล้วหอมฟุ้งจรุงร่าง 5555 แต่ก็แอบจำไม่ได้เหมือนกันว่าได้ให้เขาไปหรือเปล่า

แต่เคยให้ Justin Jonay กับกรรมการ CHI HONGDA, FENG LEI, LEE JOOHYUN
และก็อาจจะมีคนอื่นอีก จำไม่ได้ 555 แต่สำหรับน้องๆ เพื่อนๆ นี่ก็บ่อยอยู่

...
v
v



จนกระทั่งพิธีปิด รู้สึกว่า ไม่ได้การและ อยากถ่ายรูปเขาในชุดกรรมการสักครั้ง และต้องทำให้ได้

ดีที่มีกุ๊กไก่ (เพื่อนที่ได้จากการลงรูปผู้ชายในอินสตราแกรม) ลูกปลาเดอะฮันเตอร์

ไม่มีความอายใดๆ ในการชวนคนอื่นคุยค่า

เป็นผู้ติดตามถ่ายรูปให้ ตอนแรกก็ไม่ค่อยกล้าเท่าไร แต่เห็นคนมุงถ่ายรูปกัน

เอาไงเอากันวะ! ต้องถ่ายให้ได้ ดีใจจัง

ก็ได้ถ่ายรูปกับเขา ในใจก็อยากได้วิธีติดต่อ เขาจะมีเฟสบุคไม๊ก็ไม่กล้าถาม โอ๊ยๆ

เขาเองก็ถ่ายรูปกับเราเสร็จ เขาก็ปลีกตัวไป TT เราเองก็ไปลัลล้าถ่ายกับกรรมการเกาหลีต่ออีก

แล้วพอทุกอย่างเสร็จสิ้น(ในส่วนของพิธีการ) ทุกคนก็เริ่มแยกย้ายกันกลับ

คือเรากลับไม่ได้ไง ต้องรอฮ่องกงเก็บของเสร็จให้หมดแล้วถึงจะกลับได้

กรรมการเปลี่ยนเป็นชุดสูท ซาวายามะซังแบกกระเป๋ากำลังจะเดินออกไปจากลาน

ไม่ได้นะ!

ชั้นเค้าไปชาร์ตทันที ถามเขาว่ากลับกี่โมง(ทั้งๆ ที่ตัวเองก็รู้ดีนะว่าไฟลท์เขากี่โมงอะไรยังไง)

เหมือนเคยถามเขาไปแล้วว่าเฟสบุคเขาเป็นยังไง แต่ไม่แน่ใจเพราะเขาเคยบอกให้เสิร์ชโดยใช้

โรมันจิตามชื่อเขาไปเลย แล้วรูปที่เขาใช้ก็ไม่แน่นอน(คือเขาจำไม่ได้)

แต่มีคนเดียวที่ใช้รูปตอนเล่นไอซ์ฮอกกี้ แถมชื่อยังเป็นคันจิ เราก็แอดเลย คนเดียวด้วยนะ

ใช่ไม่ใช่ไม่รู้ละ เราแอดไปแล้วนะ! ปรากฏว่าเป็นเขาเองแหละ เขาก็กดรับเป็นเพื่อน ฟินๆ

พอเราเดินทางกลับมาบ้านแล้ว เราก็รวมรวบความกล้าทักเขาไปในแชท

เพราะเราเองก็เคยลงรูปที่ถ่ายคู่กับเขาไป แล้วเขาก็กดไลค์ (วันที่ 25)

ดูเหมือนเขาจะเป็นคนที่ไม่ค่อยเล่นเฟสบุคเท่าไร

หลังจากวันที่เราแน่ใจเลยว่าชอบเขาแน่ๆ เลยทำรีเสิร์ชเกี่ยวกับหนุ่มญี่ปุ่น

จนได้ความว่า โอเค เราต้องเป็นฝ่ายรุกนะ เพราะเขาต้องไม่รุกเราแน่ๆ

คือตอนแรก Info ในเฟสเขาไม่บอกอะไรกับเราเลย ให้ตายเถอะ!

เขาเพิ่งเริ่มเล่นเมื่อปีที่แล้วนี่เอง

มีแค่บอกว่าเกิดวันที่เท่าไร แล้วก็สนใจผู้หญิงเท่านั้น ไม่มี Relationship Status อะไรทั้งนั้น

เราเองก็กลัวดิ ถ้าเราไปคุยกับเขามาก แล้วแฟนเขามาเจออะไรงี้

โอเค เราก็มโนไปเรื่อย พิมพ์ถามนู่นนี่ไปในแชท รอเขาตอบ

ช่วงที่รอเขาตอบเนี่ยแหละ ประสาทจะกินตาย เพราะเขาอ่านแล้ว แต่เขาไม่ตอบอ่ะ

ก็มีเสียใจบ้าง คือเราเองก็ ... ไม่รู้สิ เราก็คนต่างชาติ แต่เราเองก็ใช้ญี่ปุ่นกับเขานะ

เขาก็ตอบเป็นอังกฤษใส่เรา

โอเค และในช่วงเวลาที่เราคิดว่าเขาคงไม่ตอบกลับมาแล้ว เขาก็ตอบกลับมา

มันทำให้ใจเต้นแรงมากๆ เลยอ้ะ มันจะตัดใจตั้งหลายรอบแล้ว

แต่ก็ทำไม่ได้จริงๆ เสียที

ปรึกษาเพื่อนสนิท ดูเฟสเขาไปมา ให้ตายเถอะ! เขาขึ้น Relationship Status เป็น Single

อยากจะกรีดร้องด้วยความดีใจ อะไรของเขากันนะ วินาทีที่เราจะตัดใจ เขากลับมาโสดซะงั้น

โอเค!

ต่อไปต้องพยายามใช่มั้ย

เป็นผู้หญิง ต้องเป็นฝ่ายรุกสินะ (ถ้ากับผู้ชายญี่ปุ่นเนี่ย)

จนกว่าเขาจะปฏิเสธเรา เราต้องพยายามให้ถึงที่สุด

Till he says 'NO' to me. I will give up! That's a deal!

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น